yazan - (
annesi
)
Sonra biri girer dünyana, kokusuyla uyuyup sesiyle uyanmak için herşeyini verirsin! Nefes alışına şükredersin, uyuduğunda özler uyansa diye beklersin, eline diken batsa senin canın yanar.. Evlat aşkı diye birşey var gerçekten :) Bi bakarsin karninda, bi bakarsin hayatinin tam ortasinda bu küçük mucizeler..
Canım meleğim, her gün biraz daha büyüyorsun gözlerimin önünde tazecik bir beyin, fidan yeşeriyor.. Annelik asıl şimdi başlıyor, bilmediğini öğretmek, doğru yola sevketmek gerek, Allah korkusuna sahip olmayı, becerilerini farkedebilmeyi, kısacası insan olabilmeyi göstermeli ona.. Çok iş düşüyor biz annelere, ama her birimiz seve seve yapıyoruz bu işi :)
Senin için vazgeçeceğim hiçbirşey senin varlığın kadar dolduramaz hayatımı bundan eminim.. O küçücük ellerinle gözlerime, yüzüme dokunman, bana bakıp gülümsemen, her halin dünyaya bedel annecim... Seninle sevgi her an zirvede, nasıl bir aşktır, nasıl bir histir bu? Allah isteyen herkese nasip etsin bu eşsiz duyguyu...
Seni seviyorum annecim..
0 yorum :
Yorum Gönder
yorumlayın ..