Onu daha doğumhanedeyken doktorum kucağıma verdiğinde bakakaldım önce, çünkü minicikti.. 38+5 iken dünyaya geldi meleğim.. Hamileyken o kadar merak ediyordum ki; nasıl olduğunu, kime benzeyeceği, gözlerinin rengi, saçları derken sonunda minicik birşey tutuşturdular elime.. Korktum ve endişelendim.. Nasıl savunmasızdı, iyi bir anne olabilecek miydim! Hissettiklerimin tarifi yoktu o andan itibaren.. Onu ilk besleyişim, ilk gözgöze gelişimizdi.. Sonra derin bir oh çektim çok şükür bebeğim sağlıklıydı.. Evladım için endişelendiğim dakikalarda anladım anneliğin ne kadar zor ama mukaddes olduğunu... Mışıl mışıl uyuyorken ben hayretler içerisinde onu inceledim; bu eller, parmaklar, minicik atan bir kalp hepsi birer mucize! Mis kokulu meleğim iyiki doğdun! ( 23.12.2013 /11:10 )
Seni seviyorum annecim..
0 yorum :
Yorum Gönder
yorumlayın ..