Parmak Emme Alışkanlığı Diş Yapısını Bozuyor;
Emme esnasında ortaya çıkan basınçlar sonucunda üstteki dişler ileri itilirken, alttaki dişler de geriye itilir.. Bu da alt çenenin geride konumlanmasına yol açar, damak ve diş yapısının dengesini bozar.. Bunun fizyolojik yansıması ise konuşma bozukluğu ve kapanışının estetik açıdan kötü bir sonuçla sonlanmasına neden olur.. Bu açıdan tedavi sürecine pedagog da dahil edilebilir..
Erken çözüm bulunmaz ise, artık daimi dişlerin çıkmaya başladığı 6-7 yaş döneminde, çok daha komplike bir tedavi süreciyle sorunun giderilmesine çalışılacaktır.. Genel bir görüş olarak çocukların 8-9 yaşlarında (parmak emme alışkanlığı olmasa da) çocuk diş hekimi veya ortodontist ile tanışarak iskeletsel veya kapanış bozukluğuna sahip olup olmadığı kontrol edilmelidir.. Böylece çocuklarımızı çene gelişimi tamamlanmadan daha ileri estetik, kapanış ve eklem sorunlarından koruyabiliriz.. Bu nedenle, günümüzde çocukların göz, işitme kontrolleri gibi ağız yapısının iskeletsel kontrolleri ihmal etmemelidir..
Bebeklerde parmak emme nedenleri;
Kimi anneler bebeğin parmağını emmesi karşısında bebeğinin acıkmış olduğunu düşünürler.. Oysa bebeğin parmağını emmesinin açlıkla çok da alakası yoktur.. Bebeklerin parmaklarını emmelerinin en önemeli sebebi bebeklerde emme refleksinin anne karnındayken başlaması ve bebeğin bu alışkanlığı devam ettirmesidir.. Çoğunlukla 3 yaşına kadar devam eden parmak emme bundan kaynaklanır.. Ancak % 25 gibi bir oranda bebeklerin acıkınca parmaklarını ağızlarına gördükleri olabilmektedir..
Bu süre içerisinde bebeğin parmağını emmemesi için yapılan çalışmalar bebek tarafından reddedilir ve emme isteği devam eder.. Bundan sonraki süreçte bebeğin gizli gizli emmeye devam ettiği görülebilir..
0 yorum :
Yorum Gönder
yorumlayın ..