Bez bırakma serüvenimiz 07.08.2016 da sen 31 aylıkken başladı.. Uzun zamandır vakti geldi deyip bir türlü adım atamayan ben, o sabah direkt bez takmayarak başladım işe.. Üstelik bezin paketini yeni açmış içinden bir tane kullanmıştım daha :)
Neyse o sabah uyandığında içini boşalttığım bezin boş poşetini gösterdim 'aaa bezin bitmiş, artık bez yok hadi bunu çöpe atalım' dedim.. Poşetin içine bakıp 'bez bitmişş' dedin şaşırarak.. Sonra sana kilot giydirdim, artık onu giymen gerektiğini anlattım.. Beraber poşeti çöpe atıp geldik.. Kilodu çıkartmamı istedin sürekli, tenine değdikçe rahatsız oldun.. Büyükler böyle giyinir dedim bezi bırakan arkadaşlarını örnek verdim, ikna oldun ve 2. günden sonra diretmedin çıkar diye..
Önceleri henüz 1.5 yaşındayken klozet kapağı alıp kakan geldiğinde seni tuvalete götürüyordum ara ara, ve korkmadan yapabiliyordun.. Bunu örnek vererek artık çişin geldiğinde de tuvalete yapman gerektiğini anlattım.. 'artık bez yok, çişler tuvalate' dedim sürekli.. Üstüne bir de pepe'nin çişimiz tuvalate şarkısını söyledim aklıma geldikçe..
İlk üç günü saymazsak sonrası gayet olağan bir şekilde geçti.. O üç gün kabus gibiydi, çişini söylemiyordun amenna daha yeni başladık lakin götürünce de azcık yapıp 'bitti' diyordun, içeri geçince yelkenler foraaa :) Allah'ım olmayacak dedim kendi kendime çünkü altına kaçırınca ıslaklıktan rahatsız da olmuyordunnn! Neyseki 4. gün rayına oturmaya başladı, en azından daha uzun tutmaya ve altına kaçırınca 'ıslandıııı' diye gelmeye başladın.. Sticker yapıştırmak da işe yaradı biz de :)
1 hafta evde takıldık, sonra evin yakınındaki parka çıktık yaklaşık iki saat tutabildin çişini :) Daha sonraki günlerde dışarı çıktık, tedirgindim dışarı konusunda ama şükür onu da sorunsuz atlattık..
Hatta bu sayede israrla alaturka tuvalete yapmama inadını da kırmış olduk :)
1 ay olacak bir kaç gün sonra hala tam anlamıyla çişim geldi diye haber vermiyorsun ama son bir haftadır bazen söylüyorsun.. Böyle böyle olacak zaten kolay mı tuvalet alışkanlığı kazanmak, doğdun doğalı bez vardı hayatında hep.. Bu ara da gece de hiç sarmadık altını, ara ara kazalar oluyor ama bende 'gece-gündüz bir bıraktırılmalı' kanısındayım..
Velhasıl 3 günde alışanları da duydum 1-2 ay boyunca uğraşanları da.. Bence önemli olan, çocuğun hem biyolojik hemde psikolojik açıdan hazır olması gerekli.. Ve tabiki annenin psikolojisini de yabana atmamak gerek.. Çünkü gerilir, isyana düşerse her şeyi daha sonra sil baştan yaşaması gerekecek ve çocuğa tuvaleti kullanmak istemezse beze geri dönme ihtimalinin varolduğunu gösterecek.. Ki bu da çok fazla bir zaman kaybı yaşanacağının kanıtıdır..
Umarım bu yola başlayan tüm anne ve kuzularının hikayesi çabucak mutlu sonla biter :)

0 yorum :
Yorum Gönder
yorumlayın ..