Odaları Ayırdık :)

Aylar önce odaları ayırmak diye yazmış ama bir türlü ayırmaya kıyamamıştım.. 

Sonunda artık vaktidir dedim ve ayırdım :)
06.08.2015 gecesi seni kendi yatağına yatırdım bebeğim.. 19 ay 592 günlükken :)

Seni odana yatırıp kendi odamıza yattığımızda vicdan yapmaya başladım.. Baban daha da çok vicdan yaptırdı bana.. Hemen bitişiğimizdeki oda da yatmana rağmen ''ya orası soğuk olur üşürse, gece ya da sabah uyandığında duymazsak, kendi kendine yatağından inmeye çalışırsa, gece korkarsa'' diye bir sürü fikir üretti iki dakikada sağolsun.. Evet bütün bunları hatta daha fazlasını düşünerek bende korktum ama kararlıydım bu sefer.. Çünkü artık hem kendi odan da yatıp kendi düzenine alışman gerekiyordu hemde kendi nefesinle mis gibi uyu istiyordum.. Biz azıcık ses çıkarsak hemen rahatsız oluyordun zaten.. 

Gece bir süre uyuyamadım kalkıp baktım üstünü örttüm sürekli, tabi her defasında tepip geri açtın :) Yan odada yatmana rağmen konuşurken yine fısıltı ile konuştuk babanla, alışkanlık işte :) Sonra bende dalmışım... Maaşallah sabah 6' ya kadar hiç uyanmadın, baktım bir ara kıpırdadın ama uyumaya devam ettin.. 7' de uyandın yanımıza aldım hemen.. Öpe-sarıla 08:00 oldu saat.. Sonra kalktık beraber :)

1 haftada alıştırırım diyordum ki bugün anneanneye geldik, burda da sarmaş-dolaş yatar evimize geçince devam ederiz artık :) Hep huzur içinde uyu, hayırlı uykuların olsun meleğim..


Seni seviyorum annecim..