Bugün 21 Eylül.. Okullar sadece 1. Sınıf ve anaokulu öğrencilerine kademeli olarak açıldı ama biz seni gönderemiyoruz.. Sana yansitmamaya çalışıyorum ama içim çok buruk.. Hayalini kurduğumuz forma yok, alışveriş yok, beslenme çantası yok, yeni öğretmen ve arkadaşlarla tanışma heyecanı yok, teneffüste koşup oynama yok.. Bolca soru var akıllarda, kaygı var, hayal kırıklığı var ve korku var gözlerde...
Çok üzgünüm annecim, hiç hayal ettiğim gibi olmadı, geçen sene de yarım kaldı her şey bu yıl da öyle.. Sağlıklısın çok şükür, evimizdeyiz, birlikteyiz bunlar en büyük nimet ama anne olarak bugün eksik kaldigin her şey için, içim sızlıyor...
Çok güzel yılların olsun, çok başarılı, sağlıklı, çok eğlendiğin bir okul hayatın olsun meleğim olsun ki; bu iki senenin eksikliğini hiç yaşama.. Seni çok seviyorum...
