38 haftalıkken 2830 kg doğduğunda zamanin bu kadar hizli geçecegini ve bir çirpida büyüyeceğini tahmin etmemiştim tabii o an..
Geceleri uyumazdi, öğlene kadar uyuduk ilk 5 ay o mis kokusuyla iç içe.. Sonra 7 aylikken ilk ek gidasi evhamlanarak mayaladiğim yoğurt oldu.. 8 aylikken emekledi, ilk inci göründü, ilk "baba" çıktı ağzindan..
Yaşindan 2 gün sonra kendi kendine yürüdü ilk kez :)
Hepsi dün gibi gözümün önünde.. (09.09.2019) Şimdi anaokuluna başladı benim kalbim, kalbimin yine hizla çarpmasina vesile olarak.. Biraz buruk ama daha çok mutluyum.. Bin şükür sağlikla geldik bu günlere.. Yine ve daha güzel anlara sağlikla, hayirlisi ile gidebilelim inşallah..
Başarili, mutlu, keyifle, sağlikla geçireceğin bir yil olsun annecim, merakin, öğrenme isteğin bitmesin.. İlk gün sabah arabada giderken; "heyecandan uyuyamadım baba" dedin, hep sürsün heyecanın hiç sönmesin..
Biraz geç kaldım buraya yazmak için ama okul hayatı hayli koşturmaca ile geçiyormuş :) Cumartesi günleri yine Tiyatro kursuna devam ediyoruz..
Seni çook seviyoruz 💙
