Öğle Uykuları Bitiyor :(

Yaklaşık 2-3 aydır öğle uykusu uyumak istemeyen bir minnak kuş var :)

Öğle uykusunun çocuklar üzerinde çok olumlu etkilerinin olduğunu bildiğimden ve uyumadığında akşam üzeri huzursuz olduğundan ben biraz daha uyusun istiyordum ama ne mümkün..


Hatta önceleri resmen diretiyordum uyuması için.. Çok sevdiği ninnileri açsam, masal anlatsam, masaj yapsam, pışpış da yapsam yok direniyordu uyumamak için.. Yatakta abartısız 2 saat oyalanıp sonunda uyumayıp kalktığı günler olmaya başlamıştı.. (ikimizde inat olunca) Hal böyle olunca da ben geriliyor kızıyordum zaman zaman.. Uyumak istemiyor musun? dediğimde 'hayır uyumak istebiom' diyordu.. Ve sonunda idrak ettim; kendi istediği için değil, zorunda olduğu için uyuyordu çocuk!

Onun için faydalı evet, çok erken kalkıp halsiz düşüyor evet ama istemiyorsa dayatmak, zorla uyutmak ne kadar faydalı olabilirdi sorusu şimşekler çaktırdı beynimde.. Ve çok çok pişman oldum onu zorladığım için..

Sonrasında bi araştırma içine girdim, 3 yaşına gelen bir çok çocuk öğle uykusunu reddediyormuş.. Kimisi 5 kimisi 3 yaşına kadar uyurmuş öğle uykusu... E be kizim sen zorla uyutulmak ister misin? acaba!

Zaten hafta da 3 gün gittiğimiz oyun grubunun 1 günü öğle uykusu saatine denk geliyor.. Artık zorlamıyor, uyku saati geldi diye yatağa almıyorum.. Çok erken kalkmışsa ve enerjisi tükenmişse uyumayı teklif ediyorum, kabul ederse gidip yatıyoruz :) Böylesi ikimiz için de çok daha sağlıklı.. Vücudu istiyor diye ruhun da istemesi şart değil ya!

Biraz daha büyüyor, artık tam bir birey olmuş, kendi kararlarını verebiliyor.. Çok şükür sağlıkla büyümesi büyük nimet ama keşke su gibi de akmasan be zaman...

26.11.2016
35 aylık :)

yazının devamı

İlk Okul Deneyimi :)

3 yaşa kaldı 1 ay :) Nasıl hızlı geçti zaman, bazen bebeklik fotoğraflarına dalıp çıkamıyorum.. Gerçekten de özleniyormuş o minik haller..

Neyse ben konuma döneyim :) Büyüdükçe, sana yetememekten daha çok korkmaya başladım.. Büyüyorsun, öğreniyorsun, yenilikler istiyorsun.. Ben ne kadar alakadar olsam da yaşıtlarınla oynadığında alacağın keyfi sana yaşatmam zor gibi gelmeye başladı, etkinlik bulma da sıkıntı yaşamaya başladım derken bi anne-çocuk evi arayışı içine girdim.. Aslında uzun zamandır düşündüğüm bir şeydi ama genelde normal kreşler vardı ve anneyi kabul etmiyorlardı.. Bu da imkansızdı bizim için en azından şimdilik.. Çünkü henüz tam anlamıyla kendini ifade edemiyorsun, herhangi bi ses yükselmesinden fazlaca tedirgin oluyorsun.. Ve en önemlisi de biz bu devirde kendimizden başka kimseye güvenmiyoruz seni emanet edebilmek için.. Çünkü annecim öyle şeyler duyuyor, okuyoruz ki ciğerimiz yanıyor.. Sen gözümüzün nuru önce rabbime emanetsin sonra bize..

Sonra bir gün tesadüfen evin biraz uzağında bir anne-çocuk evi yazısını gördüm bi yerden gelirken.. 3 ay önce taşınmışlar buraya.. Hemen netten numarasını bulup irtibata geçtim ve cuma günü ilk olarak deneme amaçlı gittik beraber.. (04.11.2016 / 34 aylık )

Keyif alacağından emindim nitekim öyle de oldu.. En güzel yanı sanırım benimde istediğim an dahil olabilmem, istediğimde karşıda oturup seni rahatlıkla izleyebilmem :) Sonrasında şu an için 1 aylık üyelik yaptırdım, önümüz kış belki gidip gelmekte sıkıntı olabilir diye.. Hem zaten kısmet olursa uzun yıllar okul hayatın olacak ve bence ne kadar geç başlarsan bu maratona o kadar iyi.. Bıktırmak istemiyorum seni şimdiden ;)

Çok güzel bir yer, öğretmenler çok tatlı, stajer ablalar ilgili.. 1 saat yaşınıza uygun aktiviteler yapılacak 1.5 saat de serbest oyun alanında oynayabileceksiniz..
Eylül, İdil, Göktuğ oynadığın arkadaşlarının ismi.. Bildiğin şarkılar söylenirken öyle güzel oynadın ki..  'öytmenim' bile dedin yaa :)

Salı, perşembe ve cuma günleri gideceğiz şimdilik.. İnşallah yararına olur, sana güzellikler katar annecim..

Seni Seviyorum..

yazının devamı