Minik Mina Yürüyor :)

Güzeller güzelim ilk adımlar atılmaya başladı doğum gününden iki gün sonra.. Başlarda iki adım atıp düşüyordun ama bugün 5-6 adım attın, yürüdün resmen.. Ne büyük mutluluktu bizim için bunu görmek.. Kameraya çektim şükür kaçırmadım bu güzel anı :)

Yerden yastıkla destek alıp koltuklarada çıkabiliyorsun, oyun parkının içinde durmak istemiyorsun artık :) Yerinde durmuyorsun, ağzın lafla dolu ama tam çıkaramıyorsun kelimeleri.. Çok güzel 'cıışşş' diyorsun :) 

Bugün baban sana 3 tane japon balığı alıp gelmiş, fanusa koyduk baktın şaşkın şaşkın sanırım birşey anlamadın şimdilik :) Büyü de yemini beraber verelim..

Bu arada üstten iki diş birden patladı.. 4 ve 5. diş beraber geliyor, tabi fazlası ile de huzursuz ediyor seni :(

Saçında o çok sevdiğim bandanaları durdurmuyorsun artık çekip çıkartıyorsun :) Ne çabuk geçti 1 yıl, yaşına girdin bile.. Bu kadar hızlı geçmesin Allah'ım zaman yavruma, kokusuna doyabileyim..

 Adımların hep sağlam bassın yere inşallah..

Seni seviyorum annecim..

yazının devamı

Elif Mina 1 Yaşında :)

Varlığın çok kıymetli annecim, anne olmak çok farklı bir şeymiş.. Hep söylerlerdi..
İnsan sonradan aşık olup bu kadar bağlanacağını bildiği bir varlığa ilk doğduğunda nasıl da korkuyla bakabiliyor.. O'na bakamama korkusu, sorumluluk, ya bir şey olursa'lar...
Tüm bunlar bir nebze de olsa ilk doğduğunda bebeğini tam sevmeni engelliyor.. En azından bu benim için öyleydi..
Ama şimdi; gözümü kapadığımda bile O'nun o güzel yüzü, gülüşü, minik elleri, ayakları canlanıyor hayalimde.. Yanımdayken bile özlüyorum kokusunu.. Bir kere öpmek yetmiyor..
Bir daha bir daha bir daha..

Anne olmak çok farklıymış...
İnsana bir çok özellik katarmış.. En başta güzelleşiyorsun bir kere..
Tüm anneler KRALİÇEDİR.. Çünkü Prens/Prenses dünyaya getirmiştir..
Uğraşsanız bütün hayatınız boyunca bir anne kadar güzel olabilir misiniz?
O'nun kadar güzel kokabilir misiniz?
Anne olmak olduğundan kat kat daha şefkatli olmakmış.. Daha merhametli, daha duyarlı. Senin çocuğun olmadığı halde başkasının çocuğu için endişe taşır mısın? Üzülürsün sadece.. Ama anne olduğunda başka birinin çocuğuna bile bir şey olduğunda için acır.. O'nu anlamak terimi bu noktada gerçekten O'nu anlamaktır.. Kendini O'nun yerine koymaktır.. 'Ya benim bebeğime de bir şey olursa'dır.. Başkasının bebeği için içimin parçalandığını hissedip ağladığımda anladım..

Anne olmayı kelimelerle anlatamazsın mümkün değil..
Sabahlara kadar uyumayıp, sabah yine hiç eksiksiz sevebilmektir.. 'Anne Olmak'  O'nun için endişe taşımaktır..
O'na bakarken ağlamaktır; mutluluktan, sevgiden, korkudan, O'na gelecek zarardan..
Tek bir gözyaşının içinde saklıdır tüm bunlar..
"Anne olunca anlarsın" derdi annem..
Anne oldum anlıyorum..
Ve annemi daha büyük bir aşkla, daha büyük bir hasretle seviyorum..
Hiç bir şeyin değeri kaybedilmeden, ya da ayrı kalınmadan bilinmiyormuş..
Bir şey daha var anne olmakla ilgili..
Anne olmak güçlü olmakmış, dayanıklı olmakmış, sabretmekmiş..
Annemin çocuklarından ayrı olduğunda nasıl yaşamaya çalıştığını düşündüğümde anladım..
Çocukların hayallerinde çizgi kahramanlar vardır ya..
Aslında en güçlü, en süper, en sihirli kahraman annemmiş...
Anne olunca anladım...

(Merve Aydın)



23 aralık da kokunu ilk aldığımdan bu yana tam 1 yıl geçti, kimi zaman yorgun kimi zaman uykusuz ama her zaman mutlu, her zaman varlığına şükredilen, her zaman iyi ki doğmuş dedirten! Anne oldum ve mutluluktan ağlamayı öğrendim.. Kıymetlim iyi ki geldin hayatımıza, hep gül güzel kızım, hep mutlu ol.. 

Biliyorum ne yazarsam yazayım yetersiz kalacak, anlatamayacağım içimden geçenleri.. Her gün biraz daha aşık oldum sana, her gün biraz daha müptelası oldum kokunun... Ahhh Allah'ım o kokuyu saklamanın bir yolu olsa keşke, büyüdüğünde yine içime çekebilsem kokunu.. Prensesim, şu son 1 yıllık hayatımızda her gününü, her dakikasını nasıl mutlu yaşadık seninle bir bilsen, nasıl doldurdun hayatımızı.. Sen hep yanımızda yanıbaşımızda ol annecim, iyi ki doğdun meleğim!

Çok şükür rabbim bu duyguyu bize yaşattığın için!

Seni seviyorum annecim..

yazının devamı